அத்தியாயம் 4
டிமென்ஷியாவின் அறிகுறிகள்:
ஞாபக மறதி
பெயரை மறப்பது, பொருளை தொலைப்பது, குறித்த சந்திப்புக்களை(appointment) மறப்பது, வார்த்தைகளை கண்டுபிடிக்க திணறுவது, ஞாபகம் வைத்துக் கொள்வது, புதிதாக கற்பதில் பிரச்சனை ஏற்படுவது எல்லாம் அதன் அறிகுறிகள் ஆகும். சில சமயங்களில் உற்றார் உறவினர் மற்றும் நண்பர்களையும் கூட மறந்து விடுவார்கள்.
அவன் அதிர்ந்துப் போய் சிலையாக நின்றது சில நொடிகள் தான். மீண்டும் போனை எடுத்துக் காதுக்குக் கொடுத்தவன்,
“ராம்! அழுகைய நிப்பாட்டு. கால்ம் டவ்ன் மேன்!” என அவனை சமாதானப்படுத்த முயன்றான்.
“எனக்கு பயமா இருக்கு. அபி மேலலாம் ரத்தம். கூப்பிட்டா பேசமாட்டறா!” இன்னும் சத்தமாக அழுதான்.
“ராம், ராம்! லிசன்.நான் வந்துட்டே இருக்கேன். பயப்படாத. நீ அபி பக்கத்துல தானே இருக்க?”
“ஆமா, பக்கத்துல தான் இருக்கேன்” தேம்பினான்.
“சரி, நான் சொல்லுறத செய்! அபி மூக்குல கை வச்சு, மூச்சு விடறாளான்னு பாரு. குவிக்” அவனிடம் போனில் பேசியபடியே, லேபில் இருந்த லேண்ட் லைன் போனை நோக்கி ஓடி, அவசரமாக சிலருக்குத் தொடர்பு கொண்டான்.
“வெட்டு சார், மூக்குல காத்து போகுதான்னே தெரியலை” அழுதவாறே சொன்னான் ராம்.
இதயம் படபடக்க
“ராம் கண்ண தொடச்சிக்கிட்டு, குனிஞ்சு அபி நெஞ்சுல காதை வச்சு கேளு. லப்டப் கேக்குதா?” என கேட்டபடியே லேபில் இருந்து வெளியேறி வீட்டிற்குள் ஓடினான்.
“கேக்குது, டப்புடப்புன்னு கேக்குது” என்ற ராமின் பதிலில் தான் இவனுக்கு இதயத் துடிப்பு நார்மல் ஆனது.
“அபி பக்கத்துலயே இரு. நான் இப்போ வந்துடறேன். அபிய பத்திரமா பாத்துக்கோ ராம்.” அவன் சொல்லி முடிக்கவில்லை கால் கட்டானது. மீண்டும் மீண்டும் முயலும் போது, வாய்ஸ் மேசேஜிற்குதான் சென்றது.
“டேம்மீட்!” போனை பேண்ட் பாக்கேட்டில் போட்டவன்,
“சாமிண்ணா!” என உரக்கக் கூப்பிட்டான்.
“சொல்லுங்க தம்பி” என ஓடி வந்தார் அந்த வீட்டின் சமையல்காரர்.
“நான் அவசரமா வெளிய போறேன். வீட்ட பார்த்துக்குங்க. நான் வரும் வரைக்கும் கொஞ்சம் ஹாலுலேயே படுத்துருக்கீங்களா ப்ளிஸ்?”
“படுன்னா படுக்கப் போறேன். இதுக்கு எதுக்கு ப்ளிஸ்லாம் தம்பி!”
சரி என தலை அசைத்து வெளியேற போனவன், ஏதோ ஞாபகமாக மறுபடியும் உள்ளே வந்து பூஜையறையை நோக்கிப் போனான். படமாய் இருந்த தன் அம்மாவிடம் வேண்டிக் கொண்டவன், படத்தின் அடியில் இருந்த சிறிய டப்பாவை கையோடு எடுத்துக் கொண்டு புயலென வெளியேறினான்.
அன்று சதா வந்துப் போனதில் இருந்து ஆறுமுகத்தின் வீடே கஜா புயல் தாக்கியது போல சேதாரமாகிக் கிடந்தது.
அவன் கார் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பிய கையோடு, ராகவி சுழன்று ஆடிவிட்டாள். அவள் விட்ட அறையில் மூன்று தரம் சுற்றி பொத்தென கீழே விழுந்தாள் அபி.
ராம் ஓடி வருவதற்குள், அபியைத் தூக்கி தன் பின்னால் நிறுத்தி இருந்தான் ராஜா.
தன் அக்காவைப் பார்த்து முறைத்தவன்,
“இன்னொரு அடி அவ மேல பட்டுச்சு, அக்கான்னு கூட பார்க்காம பொளந்து கட்டிருவேன்” என கத்தினான்.
“டேய் ராஜா, நகருடா! வத்தலும் தொத்தலுமா இருந்துகிட்டு பணக்கார சதா கேக்குதா இவளுக்கு? இன்னிக்கு அடிச்சே கொல்லுறேன் பாரு” வெறியுடன் நெருங்கினாள் ராகவி.
பெற்றவர்கள் இருவரும் சதியாலோசனை நடத்துவதற்கு ஏற்கனவே ரூமின் உள்ளே புகுந்திருந்தனர்.
அருகில் நெருங்கிய சகோதரியைத் தள்ளி விட்டவன்,
“அவன் அப்படி கேட்டா, இவ என்ன பண்ணுவா? போடா வெளியேன்னு சொல்லிட்டா தானே! நான் தான் பேரழகின்னு பந்தா காட்டிட்டு திரியற உனக்கு, அந்த தேஞ்சு போன மூஞ்சிய கூட மடக்கத் துப்பில்ல! வந்துட்டா என் அபிய அடிக்க! போ, போய் ஃபேஸ் மாஸ்க் போட்டுகிட்டு ஃபேஸ்புக்கு பாரு. அதுக்குத்தான் நீ லாயக்கு” ராகவியை இன்னும் வெறி ஏற்றினான் ராஜா.
கோபத்தில் முகம் சிவக்க,
“என்னடா என் கிட்ட வந்து பெரிய ஆம்பள மாதிரி சீன் காட்டுற? அவன் கையப் புடிச்சானே அப்போ எங்க போச்சு உன் வீரம்? அம்மா, ஆத்தான்னு ஆப்படிச்ச குரங்கு மாதிரி கத்துன! உன் வீரம் எல்லாம் பொம்பளைங்க கிட்ட தான்” என இவளும் ராஜாவை வெறுப்பேற்றினாள்.
இவர்கள் சண்டையை குதூகலத்துடன் பார்த்திருந்தாள் அபி. பட்டென ராஜா அவள் புறம் திரும்பவும், முகத்தைப் பாவமாக வைத்துக் கொண்டாள்.
ராகவி அறைந்திருந்த கன்னத்தைத் தடவிக் கொடுத்தவன்,
“நீ உள்ள போடி!’ என கட்டளையிட்டான்.
அவன் கன்னத்தை தடவும் போது முறைத்தாலும், அசையாமல் நின்றிருந்தாள் அபி. அவனைத் தடுத்தால் அம்பி போல் நின்றிருப்பவன், அந்நியனாய் மாறி போவான். அவனிடம் வாங்கி இருந்த விழுப்புண்கள் இன்னும் ரணமாய் இருக்க, உள்ளுக்குள் கொதித்தாலும் வெளியே அமைதியாகவே காட்டிக் கொண்டாள்.
ராஜா நேர்ட் எனும் வகையில் சேர்க்க கூடிய படிப்பாளி. யாரிடமும் கலந்து பழக மாட்டான். தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என இருப்பான். யாராவது வந்துப் பேசினாலும், நெளிந்து, திக்கி திணறி பேசுவான். அதனாலேயே, மற்ற ரவுடி மாணவர்கள் அவனை அடிப்பதும் பணம் பிடுங்குவதும் என ஒரு வழி செய்து விடுவார்கள். வீட்டில் வந்து அழுதால், நீயெல்லாம் ஆம்பிளை பிள்ளையா என கேலி செய்வார் ஆறுமுகம். பூரணியோ ஒதுங்கிப் போ என ஆறுதல் சொல்லுவார். இப்படி இவன் வளர்ந்து வந்த சூழலில் தான், ஐந்து வயது அழகு குட்டிப் பெண்ணாக அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள் அபி.
அந்த வயதில் அபி செய்த ஒரே தவறு, அவளை விட கொஞ்சம் பெரியவனாக இருந்த ராஜாவின் கைப் பற்றிக் கொண்டு கள்ளமில்லாமல் சிரித்தது தான். அவளை இவர்கள் வீட்டில் விட வந்த தூரத்து பாட்டி, ராஜாவைப் பார்த்து சொன்ன ஒரே வார்த்தைதான் இருவரின் வாழ்க்கையையும் புரட்டிப் போட்டது.
“யப்பா சாமி! உன் முறைப் பொண்ணுப்பா இவ. உனக்குத்தான் சொந்தம். பாத்துக்க ராஜா” என அவர் எதார்த்தமாக சொன்னதை இவன் அந்த எட்டு வயதிலேயே பதார்த்தமாக புரிந்துக் கொண்டான்.
அன்றிலிருந்து ஆரம்பித்தது அபிக்கு சட்டேர்டேயின் சாகசங்கள். பள்ளி முடிந்து வருபவன் அவள் பின்னாலேயே தான் சுற்றுவான். அவனுக்கு எல்லாமே அவள் தான் செய்ய வேண்டும். சாப்பிடும் போது தண்ணீர் எடுத்து கொடுப்பது முதல், குளிக்கப் போகும் போது துண்டு எடுத்துக் கொடுப்பது வரை. மற்றவர்களிடம் பேச முடியாததை எல்லாம் அவளிடம் சேர்த்து வைத்து பேசுவான். அவன் பேசும் போது இவள் வேறு எங்கேயாவது பராக்குப் பார்த்தால், பளீரென அறைவான். பயந்து போய் அழுபவளை தடவிக் கொடுத்து அவனே தேற்றுவான்.
டிமென்ஷியாவின் அறிகுறிகள்:
ஞாபக மறதி
பெயரை மறப்பது, பொருளை தொலைப்பது, குறித்த சந்திப்புக்களை(appointment) மறப்பது, வார்த்தைகளை கண்டுபிடிக்க திணறுவது, ஞாபகம் வைத்துக் கொள்வது, புதிதாக கற்பதில் பிரச்சனை ஏற்படுவது எல்லாம் அதன் அறிகுறிகள் ஆகும். சில சமயங்களில் உற்றார் உறவினர் மற்றும் நண்பர்களையும் கூட மறந்து விடுவார்கள்.
அவன் அதிர்ந்துப் போய் சிலையாக நின்றது சில நொடிகள் தான். மீண்டும் போனை எடுத்துக் காதுக்குக் கொடுத்தவன்,
“ராம்! அழுகைய நிப்பாட்டு. கால்ம் டவ்ன் மேன்!” என அவனை சமாதானப்படுத்த முயன்றான்.
“எனக்கு பயமா இருக்கு. அபி மேலலாம் ரத்தம். கூப்பிட்டா பேசமாட்டறா!” இன்னும் சத்தமாக அழுதான்.
“ராம், ராம்! லிசன்.நான் வந்துட்டே இருக்கேன். பயப்படாத. நீ அபி பக்கத்துல தானே இருக்க?”
“ஆமா, பக்கத்துல தான் இருக்கேன்” தேம்பினான்.
“சரி, நான் சொல்லுறத செய்! அபி மூக்குல கை வச்சு, மூச்சு விடறாளான்னு பாரு. குவிக்” அவனிடம் போனில் பேசியபடியே, லேபில் இருந்த லேண்ட் லைன் போனை நோக்கி ஓடி, அவசரமாக சிலருக்குத் தொடர்பு கொண்டான்.
“வெட்டு சார், மூக்குல காத்து போகுதான்னே தெரியலை” அழுதவாறே சொன்னான் ராம்.
இதயம் படபடக்க
“ராம் கண்ண தொடச்சிக்கிட்டு, குனிஞ்சு அபி நெஞ்சுல காதை வச்சு கேளு. லப்டப் கேக்குதா?” என கேட்டபடியே லேபில் இருந்து வெளியேறி வீட்டிற்குள் ஓடினான்.
“கேக்குது, டப்புடப்புன்னு கேக்குது” என்ற ராமின் பதிலில் தான் இவனுக்கு இதயத் துடிப்பு நார்மல் ஆனது.
“அபி பக்கத்துலயே இரு. நான் இப்போ வந்துடறேன். அபிய பத்திரமா பாத்துக்கோ ராம்.” அவன் சொல்லி முடிக்கவில்லை கால் கட்டானது. மீண்டும் மீண்டும் முயலும் போது, வாய்ஸ் மேசேஜிற்குதான் சென்றது.
“டேம்மீட்!” போனை பேண்ட் பாக்கேட்டில் போட்டவன்,
“சாமிண்ணா!” என உரக்கக் கூப்பிட்டான்.
“சொல்லுங்க தம்பி” என ஓடி வந்தார் அந்த வீட்டின் சமையல்காரர்.
“நான் அவசரமா வெளிய போறேன். வீட்ட பார்த்துக்குங்க. நான் வரும் வரைக்கும் கொஞ்சம் ஹாலுலேயே படுத்துருக்கீங்களா ப்ளிஸ்?”
“படுன்னா படுக்கப் போறேன். இதுக்கு எதுக்கு ப்ளிஸ்லாம் தம்பி!”
சரி என தலை அசைத்து வெளியேற போனவன், ஏதோ ஞாபகமாக மறுபடியும் உள்ளே வந்து பூஜையறையை நோக்கிப் போனான். படமாய் இருந்த தன் அம்மாவிடம் வேண்டிக் கொண்டவன், படத்தின் அடியில் இருந்த சிறிய டப்பாவை கையோடு எடுத்துக் கொண்டு புயலென வெளியேறினான்.
அன்று சதா வந்துப் போனதில் இருந்து ஆறுமுகத்தின் வீடே கஜா புயல் தாக்கியது போல சேதாரமாகிக் கிடந்தது.
அவன் கார் வீட்டை விட்டுக் கிளம்பிய கையோடு, ராகவி சுழன்று ஆடிவிட்டாள். அவள் விட்ட அறையில் மூன்று தரம் சுற்றி பொத்தென கீழே விழுந்தாள் அபி.
ராம் ஓடி வருவதற்குள், அபியைத் தூக்கி தன் பின்னால் நிறுத்தி இருந்தான் ராஜா.
தன் அக்காவைப் பார்த்து முறைத்தவன்,
“இன்னொரு அடி அவ மேல பட்டுச்சு, அக்கான்னு கூட பார்க்காம பொளந்து கட்டிருவேன்” என கத்தினான்.
“டேய் ராஜா, நகருடா! வத்தலும் தொத்தலுமா இருந்துகிட்டு பணக்கார சதா கேக்குதா இவளுக்கு? இன்னிக்கு அடிச்சே கொல்லுறேன் பாரு” வெறியுடன் நெருங்கினாள் ராகவி.
பெற்றவர்கள் இருவரும் சதியாலோசனை நடத்துவதற்கு ஏற்கனவே ரூமின் உள்ளே புகுந்திருந்தனர்.
அருகில் நெருங்கிய சகோதரியைத் தள்ளி விட்டவன்,
“அவன் அப்படி கேட்டா, இவ என்ன பண்ணுவா? போடா வெளியேன்னு சொல்லிட்டா தானே! நான் தான் பேரழகின்னு பந்தா காட்டிட்டு திரியற உனக்கு, அந்த தேஞ்சு போன மூஞ்சிய கூட மடக்கத் துப்பில்ல! வந்துட்டா என் அபிய அடிக்க! போ, போய் ஃபேஸ் மாஸ்க் போட்டுகிட்டு ஃபேஸ்புக்கு பாரு. அதுக்குத்தான் நீ லாயக்கு” ராகவியை இன்னும் வெறி ஏற்றினான் ராஜா.
கோபத்தில் முகம் சிவக்க,
“என்னடா என் கிட்ட வந்து பெரிய ஆம்பள மாதிரி சீன் காட்டுற? அவன் கையப் புடிச்சானே அப்போ எங்க போச்சு உன் வீரம்? அம்மா, ஆத்தான்னு ஆப்படிச்ச குரங்கு மாதிரி கத்துன! உன் வீரம் எல்லாம் பொம்பளைங்க கிட்ட தான்” என இவளும் ராஜாவை வெறுப்பேற்றினாள்.
இவர்கள் சண்டையை குதூகலத்துடன் பார்த்திருந்தாள் அபி. பட்டென ராஜா அவள் புறம் திரும்பவும், முகத்தைப் பாவமாக வைத்துக் கொண்டாள்.
ராகவி அறைந்திருந்த கன்னத்தைத் தடவிக் கொடுத்தவன்,
“நீ உள்ள போடி!’ என கட்டளையிட்டான்.
அவன் கன்னத்தை தடவும் போது முறைத்தாலும், அசையாமல் நின்றிருந்தாள் அபி. அவனைத் தடுத்தால் அம்பி போல் நின்றிருப்பவன், அந்நியனாய் மாறி போவான். அவனிடம் வாங்கி இருந்த விழுப்புண்கள் இன்னும் ரணமாய் இருக்க, உள்ளுக்குள் கொதித்தாலும் வெளியே அமைதியாகவே காட்டிக் கொண்டாள்.
ராஜா நேர்ட் எனும் வகையில் சேர்க்க கூடிய படிப்பாளி. யாரிடமும் கலந்து பழக மாட்டான். தான் உண்டு தன் வேலை உண்டு என இருப்பான். யாராவது வந்துப் பேசினாலும், நெளிந்து, திக்கி திணறி பேசுவான். அதனாலேயே, மற்ற ரவுடி மாணவர்கள் அவனை அடிப்பதும் பணம் பிடுங்குவதும் என ஒரு வழி செய்து விடுவார்கள். வீட்டில் வந்து அழுதால், நீயெல்லாம் ஆம்பிளை பிள்ளையா என கேலி செய்வார் ஆறுமுகம். பூரணியோ ஒதுங்கிப் போ என ஆறுதல் சொல்லுவார். இப்படி இவன் வளர்ந்து வந்த சூழலில் தான், ஐந்து வயது அழகு குட்டிப் பெண்ணாக அவர்கள் வீட்டுக்கு வந்தாள் அபி.
அந்த வயதில் அபி செய்த ஒரே தவறு, அவளை விட கொஞ்சம் பெரியவனாக இருந்த ராஜாவின் கைப் பற்றிக் கொண்டு கள்ளமில்லாமல் சிரித்தது தான். அவளை இவர்கள் வீட்டில் விட வந்த தூரத்து பாட்டி, ராஜாவைப் பார்த்து சொன்ன ஒரே வார்த்தைதான் இருவரின் வாழ்க்கையையும் புரட்டிப் போட்டது.
“யப்பா சாமி! உன் முறைப் பொண்ணுப்பா இவ. உனக்குத்தான் சொந்தம். பாத்துக்க ராஜா” என அவர் எதார்த்தமாக சொன்னதை இவன் அந்த எட்டு வயதிலேயே பதார்த்தமாக புரிந்துக் கொண்டான்.
அன்றிலிருந்து ஆரம்பித்தது அபிக்கு சட்டேர்டேயின் சாகசங்கள். பள்ளி முடிந்து வருபவன் அவள் பின்னாலேயே தான் சுற்றுவான். அவனுக்கு எல்லாமே அவள் தான் செய்ய வேண்டும். சாப்பிடும் போது தண்ணீர் எடுத்து கொடுப்பது முதல், குளிக்கப் போகும் போது துண்டு எடுத்துக் கொடுப்பது வரை. மற்றவர்களிடம் பேச முடியாததை எல்லாம் அவளிடம் சேர்த்து வைத்து பேசுவான். அவன் பேசும் போது இவள் வேறு எங்கேயாவது பராக்குப் பார்த்தால், பளீரென அறைவான். பயந்து போய் அழுபவளை தடவிக் கொடுத்து அவனே தேற்றுவான்.
Author: VanishaAdmin
Article Title: Urasathe--EPI 4
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
Article Title: Urasathe--EPI 4
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
