அத்தியாயம் 11
டிமென்ஷியாவைத் தடுப்பது எப்படி
மூளையின் செயல்பாட்டை தூண்டுதல்
புதிதாக எதையாவது கற்றுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். புதிய இசைக்கருவி(music instrument) வாசிக்கப் பழகுவது, புது பொழுது போக்கை(hobby) உருவாக்கிக் கொள்வது, நல்ல புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுத்துப் படிப்பது போன்றவை மூளையைப் புத்துணர்ச்சியுடன் வைத்திருக்கும். எப்பொழுதும் இருக்கும் சில பழக்கங்களை மாற்றுவதும் இதற்கு உதவும். வலது கை பழக்கம் உள்ளவர்கள், இடது கையைப் பயன்படுத்தி பார்ப்பது, எப்பொழுதும் பயன்படுத்தும் பாதையை மாற்றி மாற்று வழியில் செல்வது போன்றவை நல்லபடியாக மூளையைத் தூண்டி உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கும்.
சதாவைப் பார்த்து செக்கில் சைன் வாங்குவதற்காக காலையிலேயே வந்திருந்தான் குணா. இன்று வேலை செய்பவர்களுக்கு போனஸ் வழங்கும் நாள். சம்பளப் பணம் நேராக எல்லோரின் அக்கவுண்டில் செலுத்தப்படும். போனஸ் மட்டும் வெள்ளையர்கள் போலவே, டிசம்பரில் தான் தருவார்கள் இவர்கள். அதுவும் நேரில் பேசி, அந்த ஆண்டு முழுக்க அவர்களின் வேலைத் திறனைப் பாராட்டி தன் கையாலேயே கவரைக் கொடுப்பான் குணா. திட்டம் எல்லாம் சதாவுடையதுதான், செயல்பாடு மட்டும் குணாவின் கையில் அல்லது தலையில் என சொல்ல வேண்டுமோ!
சதா இன்னும் கீழே வந்திருக்காததால், டைனிங் ஹாலுக்குள் நுழைந்தான் குணா.
“சாமீண்ணா! ஸ்ட்ராங்கா ஒரு கப் காபி குடுங்க! நீங்க குடுக்கற காபிய குடிச்சதும் போன ஜென்ம ஞாபகம் கூட பளீர்ன்னு வரனும்” என சமையல் கட்டை நோக்கிக் குரல் கொடுத்தவன், சாவகாசமாக நாற்காலியில் அமர்ந்தான்.
“இருப்பா வரேன்” உள்ளிருந்து சத்தம் வந்தது. சற்று நேரத்தில் காபி ஜக்குடன் வெளியே வந்த சாமி,
“யப்பா குணா! காலைக்கு சாப்பிட இட்லியும் செஞ்சிருக்கேன். தோசையும் இருக்கு. இரு எடுத்துட்டு வரேன், சாப்பிடு. நான் கொஞ்சம் மார்க்கெட் வரை போய்ட்டு வந்துருறேன். அப்பாவுக்கு நண்டு மசாலா வேணுமாம். திடீர்னு நேத்து நடுராத்திரில தூங்கன என்னை எழுப்பி சொல்லிட்டுப் போனாரு. அந்த மனுஷன் இப்படி ஆசையா சாப்பாடு பண்ணி போட கேட்டு எத்தனை நாளாச்சு! அப்போ புடிச்சு நான் தூங்கல, எப்போ விடியும் எப்போ அவருக்கு சமைச்சுக் குடுப்போம்னு ஒரே பரபரப்பு. நான் நேரா போய், நல்லதா நாலு நண்டு வாங்கிட்டு வரேன். சதா கிட்ட சொல்லிரு” துண்டை உதறித் தோளில் போட்டுக் கொண்டார்.
“நான் சொல்லிடறேன் சதாகிட்ட! சாப்பாட்டுல என்ன கெஞ்சத்தனம்? நாலு நண்டு மட்டும் வாங்காம, நாற்பது நண்டா வாங்கிட்டு வாங்க சாமீண்ணா. இன்னிக்கு எனக்கும் உங்க கையால தான் லன்ச்”
“உனக்கு இல்லாததாப்பா! நான் சமைக்கறத ரசிச்சு ருசுச்சு சாப்பிடற ஒரே ஜீவனாச்சே நீ. இந்த சதா, தட்டுல என்ன விழுகுதுன்னு கூட தெரியாம கொரிச்சுட்டுப் போவான். எனக்கும் கல்யாணம் காட்சி ஆகி இருந்தா, என் பையனும் ஒன்ன மாதிரிதான் என் கை மணத்துல மயங்கிக் கிடப்பானா இருக்கும்!” பெருமூச்சு ஒன்றை விட்டார் சாமி.
“இப்ப மட்டும் என்ன குறைஞ்சு போச்சு சாமீண்ணா! ஹீம்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்க நீங்க கட்டிக்க பொண்ணுங்கள கியூல கொண்டு வந்து நிறுத்துறேன்!” என்றான் குணா.
“ஹீம்” என்று பதில் சொன்னார் சாமி.
“என்ன சாமீண்ணா பொசுக்குனு ஹீம் சொல்லிடீங்க! இதெல்லாம் நல்லா இல்ல சொல்லிட்டேன்! ஒரு வயசு பையன் இப்படி கேட்டா, பதிலுக்கு நீங்க என்ன சொல்லனும்?”
“என்ன சொல்லனும்?”
“காடு வா வாங்கற வயசுல எனக்கு எதுக்குப்பா பொண்ணு? நீ தான் வயசு பையன், சீக்கிரமா நீ கல்யாணம் பண்ணிக்க. வருஷத்துக்கு மூனா நீ பெத்து போடற பிள்ளைங்கள தூக்கி கொஞ்சி நான் காலத்தை ஓட்டிருறேன்னு சொல்லனும்!”
“ஓஹோ, அது சரி! வருஷத்துக்கு மூனா? ஒருத்தனுக்கு எழுந்து நடக்கவே முடியலையாம், ஆனா நயன்தாரா தான் என் பொண்டாட்டின்னு ஊரே சொல்லிகிட்டு திரிஞ்சானாம்!”
“இப்படிலாம் உங்கள நீங்களே டேமேஜ் பண்ணிக்க கூடாது சாமீண்ணா.”
“அட நான் உன்னைதான்பா சொன்னேன்!” என்றவாறே சமயலறைக்குள் நுழைந்தார் சாமி.
“கிரேட் இன்சல்ட்!” நொந்துகொண்டே காபியை அருந்தினான் குணா.
அவன் பக்கத்தில் உள்ள நாற்காலி இழுபடும் சத்தத்தில் திரும்பிப் பார்த்தான் குணா. கேசிதான் அவனை அற்ப பதர் போல பார்த்துவிட்டு அலட்சியமாக அமர்ந்தாள். கப்பை எடுத்து தனக்கென காபியை ஊற்றிக் கொண்டவள், போனை நோண்ட ஆரம்பித்தாள். தொளதொளவென வெள்ளையில் பெரிய செம்பருத்தி பூக்கள் போட்ட நைட் பேண்டும், அதே ஸ்டைலில் கருப்பு கலர் ஷெர்டும் போட்டிருந்தாள். முகத்தை அப்பொழுதுதான் கழுவி துடைத்திருப்பாள் போலும், மேக்கப் இல்லாமல் ஒன்றும் தெரியாத பச்சைக் குழந்தைப் போல் இருந்தாள்.
‘யாருக்கு, இவளுக்கா ஒன்னும் தெரியாது? விட்டா ஒன்னும் ஒன்னும் நாலுன்னு கணக்கு சொல்லி இரட்டைப் பிள்ளையப் பெத்துக் கையில குடுப்பா! கேடி’ என திட்டிக் கொண்டே ஓரக்கண்ணால் அவளை அளவெடுத்தான்.
‘கொளுகொளுன்னு இருந்தாலும் கலரா அம்சமா தான் இருக்கா! வாய் மட்டும் வாத்து மாதிரி கொஞ்சம் கோணிக்கிட்டு இருக்கு. முத்தம் குடுக்க புருசன்காரனுக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா தான் இருக்கும். அதுக்கூட கரெக்டான பொசிசனுல நிறுத்தி முகத்த கொஞ்சம் லேசா சாய்ச்சு ட்ரை பண்ணா, கரேக்டா கிஸ் அடிக்கலாம்’ அவன் சிந்தனையைக் கலைத்தது அவள் குரல்.
“என்ன பார்வை மிஸ்டர் அருப்புக்கோட்டை அக்ஷயகுணா?”
“ஏய் நாகேசு! அந்தப் பேர தான் வெட்டி விட்டுட்டு குணான்னு மாத்திட்டேனே! எப்படி கண்டுபிடிச்ச?” கடுப்பில் கத்தினான் குணா.
“என்னை மோதிட்டு, ஒருத்தன் நிம்மதியா இருக்கலாமா? அருப்ஸ், உன் ஃபுல் டீடேய்ல், ஐ நோ!” வில்லி மாதிரி சிரித்தாள் கேசி.
“அருப்ஸ்னே அறைஞ்சி வச்சிருவேன் நாகேசு!”
“யூ சீ அருப்ஸ், எனக்கு உன் பேர் தெரிஞ்சதுல இருந்தே ஒரு பெரிய சந்தேகம்! கேட்கலாமா?” என நக்கலாக அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
அவளை முறைத்தவாறே அமர்ந்திருந்தான் குணா.
டிமென்ஷியாவைத் தடுப்பது எப்படி
மூளையின் செயல்பாட்டை தூண்டுதல்
புதிதாக எதையாவது கற்றுக் கொண்டே இருக்க வேண்டும். புதிய இசைக்கருவி(music instrument) வாசிக்கப் பழகுவது, புது பொழுது போக்கை(hobby) உருவாக்கிக் கொள்வது, நல்ல புத்தகங்களை தேர்ந்தெடுத்துப் படிப்பது போன்றவை மூளையைப் புத்துணர்ச்சியுடன் வைத்திருக்கும். எப்பொழுதும் இருக்கும் சில பழக்கங்களை மாற்றுவதும் இதற்கு உதவும். வலது கை பழக்கம் உள்ளவர்கள், இடது கையைப் பயன்படுத்தி பார்ப்பது, எப்பொழுதும் பயன்படுத்தும் பாதையை மாற்றி மாற்று வழியில் செல்வது போன்றவை நல்லபடியாக மூளையைத் தூண்டி உயிர்ப்போடு வைத்திருக்கும்.
சதாவைப் பார்த்து செக்கில் சைன் வாங்குவதற்காக காலையிலேயே வந்திருந்தான் குணா. இன்று வேலை செய்பவர்களுக்கு போனஸ் வழங்கும் நாள். சம்பளப் பணம் நேராக எல்லோரின் அக்கவுண்டில் செலுத்தப்படும். போனஸ் மட்டும் வெள்ளையர்கள் போலவே, டிசம்பரில் தான் தருவார்கள் இவர்கள். அதுவும் நேரில் பேசி, அந்த ஆண்டு முழுக்க அவர்களின் வேலைத் திறனைப் பாராட்டி தன் கையாலேயே கவரைக் கொடுப்பான் குணா. திட்டம் எல்லாம் சதாவுடையதுதான், செயல்பாடு மட்டும் குணாவின் கையில் அல்லது தலையில் என சொல்ல வேண்டுமோ!
சதா இன்னும் கீழே வந்திருக்காததால், டைனிங் ஹாலுக்குள் நுழைந்தான் குணா.
“சாமீண்ணா! ஸ்ட்ராங்கா ஒரு கப் காபி குடுங்க! நீங்க குடுக்கற காபிய குடிச்சதும் போன ஜென்ம ஞாபகம் கூட பளீர்ன்னு வரனும்” என சமையல் கட்டை நோக்கிக் குரல் கொடுத்தவன், சாவகாசமாக நாற்காலியில் அமர்ந்தான்.
“இருப்பா வரேன்” உள்ளிருந்து சத்தம் வந்தது. சற்று நேரத்தில் காபி ஜக்குடன் வெளியே வந்த சாமி,
“யப்பா குணா! காலைக்கு சாப்பிட இட்லியும் செஞ்சிருக்கேன். தோசையும் இருக்கு. இரு எடுத்துட்டு வரேன், சாப்பிடு. நான் கொஞ்சம் மார்க்கெட் வரை போய்ட்டு வந்துருறேன். அப்பாவுக்கு நண்டு மசாலா வேணுமாம். திடீர்னு நேத்து நடுராத்திரில தூங்கன என்னை எழுப்பி சொல்லிட்டுப் போனாரு. அந்த மனுஷன் இப்படி ஆசையா சாப்பாடு பண்ணி போட கேட்டு எத்தனை நாளாச்சு! அப்போ புடிச்சு நான் தூங்கல, எப்போ விடியும் எப்போ அவருக்கு சமைச்சுக் குடுப்போம்னு ஒரே பரபரப்பு. நான் நேரா போய், நல்லதா நாலு நண்டு வாங்கிட்டு வரேன். சதா கிட்ட சொல்லிரு” துண்டை உதறித் தோளில் போட்டுக் கொண்டார்.
“நான் சொல்லிடறேன் சதாகிட்ட! சாப்பாட்டுல என்ன கெஞ்சத்தனம்? நாலு நண்டு மட்டும் வாங்காம, நாற்பது நண்டா வாங்கிட்டு வாங்க சாமீண்ணா. இன்னிக்கு எனக்கும் உங்க கையால தான் லன்ச்”
“உனக்கு இல்லாததாப்பா! நான் சமைக்கறத ரசிச்சு ருசுச்சு சாப்பிடற ஒரே ஜீவனாச்சே நீ. இந்த சதா, தட்டுல என்ன விழுகுதுன்னு கூட தெரியாம கொரிச்சுட்டுப் போவான். எனக்கும் கல்யாணம் காட்சி ஆகி இருந்தா, என் பையனும் ஒன்ன மாதிரிதான் என் கை மணத்துல மயங்கிக் கிடப்பானா இருக்கும்!” பெருமூச்சு ஒன்றை விட்டார் சாமி.
“இப்ப மட்டும் என்ன குறைஞ்சு போச்சு சாமீண்ணா! ஹீம்னு ஒரு வார்த்தை சொல்லுங்க நீங்க கட்டிக்க பொண்ணுங்கள கியூல கொண்டு வந்து நிறுத்துறேன்!” என்றான் குணா.
“ஹீம்” என்று பதில் சொன்னார் சாமி.
“என்ன சாமீண்ணா பொசுக்குனு ஹீம் சொல்லிடீங்க! இதெல்லாம் நல்லா இல்ல சொல்லிட்டேன்! ஒரு வயசு பையன் இப்படி கேட்டா, பதிலுக்கு நீங்க என்ன சொல்லனும்?”
“என்ன சொல்லனும்?”
“காடு வா வாங்கற வயசுல எனக்கு எதுக்குப்பா பொண்ணு? நீ தான் வயசு பையன், சீக்கிரமா நீ கல்யாணம் பண்ணிக்க. வருஷத்துக்கு மூனா நீ பெத்து போடற பிள்ளைங்கள தூக்கி கொஞ்சி நான் காலத்தை ஓட்டிருறேன்னு சொல்லனும்!”
“ஓஹோ, அது சரி! வருஷத்துக்கு மூனா? ஒருத்தனுக்கு எழுந்து நடக்கவே முடியலையாம், ஆனா நயன்தாரா தான் என் பொண்டாட்டின்னு ஊரே சொல்லிகிட்டு திரிஞ்சானாம்!”
“இப்படிலாம் உங்கள நீங்களே டேமேஜ் பண்ணிக்க கூடாது சாமீண்ணா.”
“அட நான் உன்னைதான்பா சொன்னேன்!” என்றவாறே சமயலறைக்குள் நுழைந்தார் சாமி.
“கிரேட் இன்சல்ட்!” நொந்துகொண்டே காபியை அருந்தினான் குணா.
அவன் பக்கத்தில் உள்ள நாற்காலி இழுபடும் சத்தத்தில் திரும்பிப் பார்த்தான் குணா. கேசிதான் அவனை அற்ப பதர் போல பார்த்துவிட்டு அலட்சியமாக அமர்ந்தாள். கப்பை எடுத்து தனக்கென காபியை ஊற்றிக் கொண்டவள், போனை நோண்ட ஆரம்பித்தாள். தொளதொளவென வெள்ளையில் பெரிய செம்பருத்தி பூக்கள் போட்ட நைட் பேண்டும், அதே ஸ்டைலில் கருப்பு கலர் ஷெர்டும் போட்டிருந்தாள். முகத்தை அப்பொழுதுதான் கழுவி துடைத்திருப்பாள் போலும், மேக்கப் இல்லாமல் ஒன்றும் தெரியாத பச்சைக் குழந்தைப் போல் இருந்தாள்.
‘யாருக்கு, இவளுக்கா ஒன்னும் தெரியாது? விட்டா ஒன்னும் ஒன்னும் நாலுன்னு கணக்கு சொல்லி இரட்டைப் பிள்ளையப் பெத்துக் கையில குடுப்பா! கேடி’ என திட்டிக் கொண்டே ஓரக்கண்ணால் அவளை அளவெடுத்தான்.
‘கொளுகொளுன்னு இருந்தாலும் கலரா அம்சமா தான் இருக்கா! வாய் மட்டும் வாத்து மாதிரி கொஞ்சம் கோணிக்கிட்டு இருக்கு. முத்தம் குடுக்க புருசன்காரனுக்கு கொஞ்சம் கஷ்டமா தான் இருக்கும். அதுக்கூட கரெக்டான பொசிசனுல நிறுத்தி முகத்த கொஞ்சம் லேசா சாய்ச்சு ட்ரை பண்ணா, கரேக்டா கிஸ் அடிக்கலாம்’ அவன் சிந்தனையைக் கலைத்தது அவள் குரல்.
“என்ன பார்வை மிஸ்டர் அருப்புக்கோட்டை அக்ஷயகுணா?”
“ஏய் நாகேசு! அந்தப் பேர தான் வெட்டி விட்டுட்டு குணான்னு மாத்திட்டேனே! எப்படி கண்டுபிடிச்ச?” கடுப்பில் கத்தினான் குணா.
“என்னை மோதிட்டு, ஒருத்தன் நிம்மதியா இருக்கலாமா? அருப்ஸ், உன் ஃபுல் டீடேய்ல், ஐ நோ!” வில்லி மாதிரி சிரித்தாள் கேசி.
“அருப்ஸ்னே அறைஞ்சி வச்சிருவேன் நாகேசு!”
“யூ சீ அருப்ஸ், எனக்கு உன் பேர் தெரிஞ்சதுல இருந்தே ஒரு பெரிய சந்தேகம்! கேட்கலாமா?” என நக்கலாக அவனைப் பார்த்து சிரித்தாள்.
அவளை முறைத்தவாறே அமர்ந்திருந்தான் குணா.
Author: VanishaAdmin
Article Title: Urasathe--EPI 11
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
Article Title: Urasathe--EPI 11
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
