அத்தியாயம் 9
நீதானே என் பேருந்து பயணத்தின் ஜன்னல் இருக்கை!
மனோகர் ஓய்வாய் படுத்திருக்க, அவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தோட்ட வேலையைப் பிடுங்கி செய்து கொண்டிருந்தாள் மதுஷாலினி. கீழே கொட்டிக் கிடந்த காய்ந்த சருகுகளைக் கூட்டி அள்ளியவள், பூச்செடியின் கீழ் முளைத்திருந்த புற்களைப் பிடுங்க ஆரம்பித்தாள்.
“பாப்பா!”
இவர் எத்தனைத் தடவைச் சொன்னாலும் அப்படிக் கூப்பிடுவதை நிறுத்த மாட்டார் என எண்ணி பெருமூச்செறிந்தவள் மேலே நிமிர்ந்து பார்த்து,
“என்ன ஆண்ட்டி?” எனக் கேட்டாள்.
“முருங்கைக்கீரை கொஞ்சம் பறிச்சு குடுக்கறியா? தேங்காப்பூ, கொஞ்சம் நெத்திலி போட்டு பிரட்டிடலாம்(பொரியல்).”
“முருங்கைக்காயும் இருக்கு ஆண்ட்டி! கொஞ்சம் வெய்ட் பண்ணுங்க, பறிச்சுத் தரேன்” என்றவள் வீட்டிலிருந்து நாற்காலி கொண்டு வந்து அது மேல் ஏறி பறித்தாள்.
இவர்கள் பயிரிட்டிருக்கும் கீரைகள், வாழை, பலா என அடிக்கடி அகிலாவிடம் கொண்டு போய் கொடுப்பாள் மதுஷாலினி. அந்த வீட்டில் இருந்தவர்களில் இவளுக்கு அகிலாவை ரொம்பவே பிடித்தது! வீட்டில் ஆட்கள் இருந்தால் அவள் வர விருப்பப்படுவதில்லை என அறிந்து கொண்டு, யாரும் இல்லாத போது இவளை அடிக்கடி சாப்பிட அழைப்பார் அகிலா. பல தடவைகள் இவள் மறுத்தாலும், சில தடவை அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்வாள். என்னவோ அகிலாவின் கை மணம் இவளுக்கு அவ்வளவு பிடித்தது. அம்மா கையால் சாப்பிட்டால் இப்படித்தான் இருக்குமோ என எண்ணிக் கொள்வாள் பெண். இத்தனைக்கும் கோழி, ஆடு, மீன் என இருக்காது. முட்டை அவித்து அதை மீண்டும் வறுத்து குருமா செய்வார். நிறைய காய்கறிகள் சேர்த்துப் போட்டு சாம்பார் வைத்திருப்பார். சில வேளைகளில் ரசம் வைத்து, கருவாடு பொரித்திருப்பார். சுடச் சுட அவர் கையால் பரிமாறப்படும் போது உணவு தேவாமிர்தமாய் இறங்கும் இவளுக்கு.
ரசித்துச் சாப்பிட்டு,
“ஆண்ட்டி! செம்மையா சமைக்கறீங்க நீங்க! எது செஞ்சாலும் ருசியா இருக்கு” எனக் கண்கள் மின்ன சொல்பவளை வாஞ்சையாய் பார்ப்பார் அகிலா.
அந்தத் தாயில்லா பெண் மீது, தாயன்பு சுரந்தது இவருக்கு.
“ஆண்ட்டி! இந்தாங்க முருங்கைக்காயும் கீரையும்”
அவர்கள் வீட்டுக் கதவருகே வந்து நின்று அழைத்தவளை, வீட்டுக்குள் வர சொன்னார் அகிலா.
“வேலை இருக்கு ஆண்ட்டி!”
“உனக்கு என்னைக்குத்தான் வேலை இல்ல! என் மகன் மாதிரியே வேலை, வேலைன்னு கிடக்க நீ! அஞ்சு நாள் காலேஜூக்கு போற! மத்த ரெண்டு நாள் அம்மாயி வீட்டுல உதவி, தோட்ட வேலை, வீட்டு வேலைன்னு நிக்காம சுழலுற!”
“நீங்க மட்டும் படுத்து படுத்து ஓய்வெடுக்கறீங்களாக்கும்! போங்க ஆண்ட்டி! நானாச்சும் யங்ஸ்டர்! தெம்பிருக்கு உடம்புல! நீங்க வயசானக் கட்டை! இப்படி ஓவர்டைம், வீட்டு வேலைன்னு நிக்காம சுழண்டா உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகும்?”
“யார பார்த்து வயசானக் கட்டைன்னு சொன்ன? வரியா ஓடிப் போவோம்! யாரு சின்னக் குட்டி, யாரு சிறுத்தைக் குட்டின்னு அந்தப் போட்டில தெரிஞ்சுடும்!” எனக் கீரையைக் கழுவியபடி இவளை வம்பிழுத்தார் அகிலா.
வீட்டுக்குள் நுழைந்து கிளாசில் தண்ணீர் ஊற்றிக் குடித்தபடியே,
“உங்க கூட எதுக்கு நான் ஓடிப் போகனும்? அதுல என்ன யூஸ்? ஹூம்னு ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்லுங்க! உங்க மகன் கூட வேணும்னா ஓடிப் போறேன்” எனச் சொல்லிக் கண்ணடித்தாள் இவள்.
“நீ கூட்டிட்டு ஓடத்தானே நாங்க காவியமா புள்ள பெத்து, ஓவியமா வளத்து வச்சிருக்கோம்!” என நக்கலடித்தார் அகிலா.
“உங்க காவியக் கண்ணன, ஓவிய மன்னன நீங்களே பொத்திப் பொத்தி வச்சிக்கோங்க! அகிலாத்தான் அகிலமும்னு சொல்ற அம்மா கோண்டுலாம் எனக்கு செட் ஆகாது! மணாளனே மங்கையின் பாக்கியம்ங்கற மாதிரி, மதுஷாலினியே மணாளனின் பாக்கியம்னு எவன் சொல்றானோ, அவனுக்கு நான் தாலி கட்டி என் வீட்டோட மாப்பிள்ளையா கூட்டிட்டு வந்து வச்சிக்குவேன்!”
அவளது பேச்சில் அப்படி ஒரு சிரிப்பு அகிலாவுக்கு!
“எவன் உன் கிட்ட மாட்டிட்டு முழிக்கப் போறானோ தெரில போ” என்றவர், கையோடு ஒரு பாத்திரத்தில் கீரை பொரியலைப் போட்டுக் கொடுத்தார்.
“இந்தா! வீட்டுக்குக் கொண்டு போய் அப்பாவோட சாப்பிடு! அவர் கூட இருந்தா உனக்கு யாரையும் கண்ணுக்குத் தெரியாது! நீ என் மவன அம்மா கோண்டுன்னு சொல்றியா! போடி அப்பா பைத்தியம்”
“இருந்துட்டு போறேன்!” எனச் சிரித்தவள், அஸ்மிதா அவள் அறையில் இருந்து வெளியே வரவும் கிளம்பி விட்டாள்.
“அவட்ட மட்டும் கெக்கேபெக்கேன்னு சிரிப்பீங்கம்மா நீங்க”
“உன் கிட்டயும் கேக்கேபெக்கேன்னு சிரிக்க ஆசைத்தான். நீ எங்க அந்த ரூம விட்டு வெளிய வர? ஒரு நாள் லீவுல வீட்டுல இருக்கற அம்மா தனியா வேலைப் பார்க்கறாங்களேன்னு அக்கறை எதாச்சும் இருக்கா? துவைச்சு வச்சத் துணிய கொண்டு போய் காய வை அஸ்மி. எப்ப பாரு அந்தப் போனுல உனக்கு என்னத்தான் வேலையோ! தூக்கி அடுப்புல போடறேன் பாரு அதை” என அம்மா, மகள் இருவரின் பேச்சுச் சத்தம் காதில் விழ, விடுவிடுவென வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டாள் இவள்.
அன்றைய மதிய உணவு நேரத்தின் போது,
“ஷாலு! இன்னிக்கு உனக்கு லாப்டாப் வாங்க போகலாம்னு இருக்கேன்டா! அஞ்சு மணி போல நாம ரெண்டு பேரும், டவுன்ல விஜய் வேலைப் பார்க்கற சூப்பர் மார்க்கேட் கிட்ட போய் நிப்போம். கம்ப்யூட்டர் கடைக்கு விஜய் நம்ம கூட வரேன்னு சொல்லிருக்கான்” என்றார் மனோகர்.
“விஜய் கிட்ட எப்பப்பா பேசனீங்க?”
“நேத்து நைட்டு பேசிட்டேன்! உங்கண்ணாங்கத்தான் சொன்னானுங்க, கம்ப்யூட்டர் சம்பந்தமா எதுனாலும் விஜய கேட்டுக்க சொல்லி! அவனுக்குத்தான் உள்ளுக்குள்ள பார்ட்டுலாம் என்ன, எப்படின்னு எல்லாம் தெரியுமாம்! முதல்ல போனுத்தான் வாங்கலாம்னு நெனைச்சேன்! நீதான் என்னமோ அசைண்டுமெண்டு இருக்கு! லப்டாப் இருந்தா ஈசியா இருக்கும்னு சொல்ற! அடுத்த மாசம் போன் பார்க்கலாம்டா!”
“சரிப்பா! மாமா போன் வாங்கித் தரேன்னாங்க! நான் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன்பா”
“வேணாம்டா பாப்பா! உங்க அம்மா போனதுல மலைச்சு நின்ன எனக்கு, நாங்க இருக்கோம் தோள் குடுக்கன்னு காட்டனவங்கடா உன் அம்மாயியும், மாமாவும்! அந்தப் பாசத்துக்கும், பரிவுக்கும் வேற எதுவுமே ஈடாகாது! பாசத்துல எப்ப பணம் கலக்குதோ, அப்போ தேவையில்லாத பிணக்குலாம் வர ஆரம்பிச்சிடும்! உன் மாமான்காரன் காலேஜ்ல சேர்ந்தப்ப, நாம இந்த வீட்ட கட்டிட்டு இருந்தோம்! போட்ட பட்ஜெட்ட விட, கண்ட்ரெக்டர் சீனன் செலவ இழுத்து விட்டுட்டான்! என்ன பண்றதுன்னு ரெண்டு பேரும் தவிச்சு நின்னோம். உங்க அம்மாயிக்கு மகனுக்கு செலவு செய்யறதா, இல்லை மகளுக்குக் கை குடுக்கறதான்னு போராட்டம். வச்சிருந்த நகைலாம் அடகு வச்சி, அவனுக்கும் காலேஜ் பீஸ் கட்டி, நமக்கும் பணம் குடுத்தாங்க. கொஞ்ச வருஷத்துல நாம பணத்தத் திருப்பிக் குடுத்துட்டோம்! ஆனாலும் உங்க அம்மா சைட்டு சொந்தக்காரங்க, எங்கள ஒரு மாதிரி பேசிட்டாங்க! கட்டிக் கொடுத்தும், இன்னும் அம்மா வீட்டுல காசு பீராஞ்சிட்டு இருக்கா பாருன்னு! உங்க அம்மா உடஞ்சுப் போய்ட்டா! அதுக்குப் பிறகு, ஒத்த வெள்ளி உங்க அம்மாயி கிட்ட இருந்து வாங்கிக்க மாட்டா! இவத்தான் போறப்பலாம் அவங்களுக்கு காசு குடுத்துட்டு வருவா! அம்மா இப்போ நம்ம கூட இல்லைனாலும், நாம அவளோட தன்மானத்த மதிக்கனும்மா! அம்மாயி கிட்ட பேத்திங்கற உரிமைல நீ சின்ன சின்ன சாமான்லாம் வாங்கிக்கறது தப்பில்ல! ஆனா இது போல நூத்துக் கணக்குல வர செலவெல்லாம் உனக்கு அப்பாத்தான் செய்வேன். அப்பா இல்லைனா, அண்ணாங்க செய்வாங்க! புரிஞ்சதா?”
நீதானே என் பேருந்து பயணத்தின் ஜன்னல் இருக்கை!
மனோகர் ஓய்வாய் படுத்திருக்க, அவர் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தோட்ட வேலையைப் பிடுங்கி செய்து கொண்டிருந்தாள் மதுஷாலினி. கீழே கொட்டிக் கிடந்த காய்ந்த சருகுகளைக் கூட்டி அள்ளியவள், பூச்செடியின் கீழ் முளைத்திருந்த புற்களைப் பிடுங்க ஆரம்பித்தாள்.
“பாப்பா!”
இவர் எத்தனைத் தடவைச் சொன்னாலும் அப்படிக் கூப்பிடுவதை நிறுத்த மாட்டார் என எண்ணி பெருமூச்செறிந்தவள் மேலே நிமிர்ந்து பார்த்து,
“என்ன ஆண்ட்டி?” எனக் கேட்டாள்.
“முருங்கைக்கீரை கொஞ்சம் பறிச்சு குடுக்கறியா? தேங்காப்பூ, கொஞ்சம் நெத்திலி போட்டு பிரட்டிடலாம்(பொரியல்).”
“முருங்கைக்காயும் இருக்கு ஆண்ட்டி! கொஞ்சம் வெய்ட் பண்ணுங்க, பறிச்சுத் தரேன்” என்றவள் வீட்டிலிருந்து நாற்காலி கொண்டு வந்து அது மேல் ஏறி பறித்தாள்.
இவர்கள் பயிரிட்டிருக்கும் கீரைகள், வாழை, பலா என அடிக்கடி அகிலாவிடம் கொண்டு போய் கொடுப்பாள் மதுஷாலினி. அந்த வீட்டில் இருந்தவர்களில் இவளுக்கு அகிலாவை ரொம்பவே பிடித்தது! வீட்டில் ஆட்கள் இருந்தால் அவள் வர விருப்பப்படுவதில்லை என அறிந்து கொண்டு, யாரும் இல்லாத போது இவளை அடிக்கடி சாப்பிட அழைப்பார் அகிலா. பல தடவைகள் இவள் மறுத்தாலும், சில தடவை அழைப்பை ஏற்றுக் கொள்வாள். என்னவோ அகிலாவின் கை மணம் இவளுக்கு அவ்வளவு பிடித்தது. அம்மா கையால் சாப்பிட்டால் இப்படித்தான் இருக்குமோ என எண்ணிக் கொள்வாள் பெண். இத்தனைக்கும் கோழி, ஆடு, மீன் என இருக்காது. முட்டை அவித்து அதை மீண்டும் வறுத்து குருமா செய்வார். நிறைய காய்கறிகள் சேர்த்துப் போட்டு சாம்பார் வைத்திருப்பார். சில வேளைகளில் ரசம் வைத்து, கருவாடு பொரித்திருப்பார். சுடச் சுட அவர் கையால் பரிமாறப்படும் போது உணவு தேவாமிர்தமாய் இறங்கும் இவளுக்கு.
ரசித்துச் சாப்பிட்டு,
“ஆண்ட்டி! செம்மையா சமைக்கறீங்க நீங்க! எது செஞ்சாலும் ருசியா இருக்கு” எனக் கண்கள் மின்ன சொல்பவளை வாஞ்சையாய் பார்ப்பார் அகிலா.
அந்தத் தாயில்லா பெண் மீது, தாயன்பு சுரந்தது இவருக்கு.
“ஆண்ட்டி! இந்தாங்க முருங்கைக்காயும் கீரையும்”
அவர்கள் வீட்டுக் கதவருகே வந்து நின்று அழைத்தவளை, வீட்டுக்குள் வர சொன்னார் அகிலா.
“வேலை இருக்கு ஆண்ட்டி!”
“உனக்கு என்னைக்குத்தான் வேலை இல்ல! என் மகன் மாதிரியே வேலை, வேலைன்னு கிடக்க நீ! அஞ்சு நாள் காலேஜூக்கு போற! மத்த ரெண்டு நாள் அம்மாயி வீட்டுல உதவி, தோட்ட வேலை, வீட்டு வேலைன்னு நிக்காம சுழலுற!”
“நீங்க மட்டும் படுத்து படுத்து ஓய்வெடுக்கறீங்களாக்கும்! போங்க ஆண்ட்டி! நானாச்சும் யங்ஸ்டர்! தெம்பிருக்கு உடம்புல! நீங்க வயசானக் கட்டை! இப்படி ஓவர்டைம், வீட்டு வேலைன்னு நிக்காம சுழண்டா உடம்பு என்னத்துக்கு ஆகும்?”
“யார பார்த்து வயசானக் கட்டைன்னு சொன்ன? வரியா ஓடிப் போவோம்! யாரு சின்னக் குட்டி, யாரு சிறுத்தைக் குட்டின்னு அந்தப் போட்டில தெரிஞ்சுடும்!” எனக் கீரையைக் கழுவியபடி இவளை வம்பிழுத்தார் அகிலா.
வீட்டுக்குள் நுழைந்து கிளாசில் தண்ணீர் ஊற்றிக் குடித்தபடியே,
“உங்க கூட எதுக்கு நான் ஓடிப் போகனும்? அதுல என்ன யூஸ்? ஹூம்னு ஒரு வார்த்தை மட்டும் சொல்லுங்க! உங்க மகன் கூட வேணும்னா ஓடிப் போறேன்” எனச் சொல்லிக் கண்ணடித்தாள் இவள்.
“நீ கூட்டிட்டு ஓடத்தானே நாங்க காவியமா புள்ள பெத்து, ஓவியமா வளத்து வச்சிருக்கோம்!” என நக்கலடித்தார் அகிலா.
“உங்க காவியக் கண்ணன, ஓவிய மன்னன நீங்களே பொத்திப் பொத்தி வச்சிக்கோங்க! அகிலாத்தான் அகிலமும்னு சொல்ற அம்மா கோண்டுலாம் எனக்கு செட் ஆகாது! மணாளனே மங்கையின் பாக்கியம்ங்கற மாதிரி, மதுஷாலினியே மணாளனின் பாக்கியம்னு எவன் சொல்றானோ, அவனுக்கு நான் தாலி கட்டி என் வீட்டோட மாப்பிள்ளையா கூட்டிட்டு வந்து வச்சிக்குவேன்!”
அவளது பேச்சில் அப்படி ஒரு சிரிப்பு அகிலாவுக்கு!
“எவன் உன் கிட்ட மாட்டிட்டு முழிக்கப் போறானோ தெரில போ” என்றவர், கையோடு ஒரு பாத்திரத்தில் கீரை பொரியலைப் போட்டுக் கொடுத்தார்.
“இந்தா! வீட்டுக்குக் கொண்டு போய் அப்பாவோட சாப்பிடு! அவர் கூட இருந்தா உனக்கு யாரையும் கண்ணுக்குத் தெரியாது! நீ என் மவன அம்மா கோண்டுன்னு சொல்றியா! போடி அப்பா பைத்தியம்”
“இருந்துட்டு போறேன்!” எனச் சிரித்தவள், அஸ்மிதா அவள் அறையில் இருந்து வெளியே வரவும் கிளம்பி விட்டாள்.
“அவட்ட மட்டும் கெக்கேபெக்கேன்னு சிரிப்பீங்கம்மா நீங்க”
“உன் கிட்டயும் கேக்கேபெக்கேன்னு சிரிக்க ஆசைத்தான். நீ எங்க அந்த ரூம விட்டு வெளிய வர? ஒரு நாள் லீவுல வீட்டுல இருக்கற அம்மா தனியா வேலைப் பார்க்கறாங்களேன்னு அக்கறை எதாச்சும் இருக்கா? துவைச்சு வச்சத் துணிய கொண்டு போய் காய வை அஸ்மி. எப்ப பாரு அந்தப் போனுல உனக்கு என்னத்தான் வேலையோ! தூக்கி அடுப்புல போடறேன் பாரு அதை” என அம்மா, மகள் இருவரின் பேச்சுச் சத்தம் காதில் விழ, விடுவிடுவென வீட்டுக்குள் நுழைந்து விட்டாள் இவள்.
அன்றைய மதிய உணவு நேரத்தின் போது,
“ஷாலு! இன்னிக்கு உனக்கு லாப்டாப் வாங்க போகலாம்னு இருக்கேன்டா! அஞ்சு மணி போல நாம ரெண்டு பேரும், டவுன்ல விஜய் வேலைப் பார்க்கற சூப்பர் மார்க்கேட் கிட்ட போய் நிப்போம். கம்ப்யூட்டர் கடைக்கு விஜய் நம்ம கூட வரேன்னு சொல்லிருக்கான்” என்றார் மனோகர்.
“விஜய் கிட்ட எப்பப்பா பேசனீங்க?”
“நேத்து நைட்டு பேசிட்டேன்! உங்கண்ணாங்கத்தான் சொன்னானுங்க, கம்ப்யூட்டர் சம்பந்தமா எதுனாலும் விஜய கேட்டுக்க சொல்லி! அவனுக்குத்தான் உள்ளுக்குள்ள பார்ட்டுலாம் என்ன, எப்படின்னு எல்லாம் தெரியுமாம்! முதல்ல போனுத்தான் வாங்கலாம்னு நெனைச்சேன்! நீதான் என்னமோ அசைண்டுமெண்டு இருக்கு! லப்டாப் இருந்தா ஈசியா இருக்கும்னு சொல்ற! அடுத்த மாசம் போன் பார்க்கலாம்டா!”
“சரிப்பா! மாமா போன் வாங்கித் தரேன்னாங்க! நான் வேணாம்னு சொல்லிட்டேன்பா”
“வேணாம்டா பாப்பா! உங்க அம்மா போனதுல மலைச்சு நின்ன எனக்கு, நாங்க இருக்கோம் தோள் குடுக்கன்னு காட்டனவங்கடா உன் அம்மாயியும், மாமாவும்! அந்தப் பாசத்துக்கும், பரிவுக்கும் வேற எதுவுமே ஈடாகாது! பாசத்துல எப்ப பணம் கலக்குதோ, அப்போ தேவையில்லாத பிணக்குலாம் வர ஆரம்பிச்சிடும்! உன் மாமான்காரன் காலேஜ்ல சேர்ந்தப்ப, நாம இந்த வீட்ட கட்டிட்டு இருந்தோம்! போட்ட பட்ஜெட்ட விட, கண்ட்ரெக்டர் சீனன் செலவ இழுத்து விட்டுட்டான்! என்ன பண்றதுன்னு ரெண்டு பேரும் தவிச்சு நின்னோம். உங்க அம்மாயிக்கு மகனுக்கு செலவு செய்யறதா, இல்லை மகளுக்குக் கை குடுக்கறதான்னு போராட்டம். வச்சிருந்த நகைலாம் அடகு வச்சி, அவனுக்கும் காலேஜ் பீஸ் கட்டி, நமக்கும் பணம் குடுத்தாங்க. கொஞ்ச வருஷத்துல நாம பணத்தத் திருப்பிக் குடுத்துட்டோம்! ஆனாலும் உங்க அம்மா சைட்டு சொந்தக்காரங்க, எங்கள ஒரு மாதிரி பேசிட்டாங்க! கட்டிக் கொடுத்தும், இன்னும் அம்மா வீட்டுல காசு பீராஞ்சிட்டு இருக்கா பாருன்னு! உங்க அம்மா உடஞ்சுப் போய்ட்டா! அதுக்குப் பிறகு, ஒத்த வெள்ளி உங்க அம்மாயி கிட்ட இருந்து வாங்கிக்க மாட்டா! இவத்தான் போறப்பலாம் அவங்களுக்கு காசு குடுத்துட்டு வருவா! அம்மா இப்போ நம்ம கூட இல்லைனாலும், நாம அவளோட தன்மானத்த மதிக்கனும்மா! அம்மாயி கிட்ட பேத்திங்கற உரிமைல நீ சின்ன சின்ன சாமான்லாம் வாங்கிக்கறது தப்பில்ல! ஆனா இது போல நூத்துக் கணக்குல வர செலவெல்லாம் உனக்கு அப்பாத்தான் செய்வேன். அப்பா இல்லைனா, அண்ணாங்க செய்வாங்க! புரிஞ்சதா?”
Last edited:
Author: VanishaAdmin
Article Title: Sorkam Madhuvile--EPI 9
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
Article Title: Sorkam Madhuvile--EPI 9
Source URL: Vanisha Novel-https://vanishanovel.com
Quote & Share Rules: Short quotations can be made from the article provided that the source is included, but the entire article cannot be copied to another site or published elsewhere without permission of the author.
